Najwcześniejsze wzmianki o wytwarzaniu sera można znaleźć w starożytnej Grecji, a dokładnie w „Odysei ” Homera.  Bohater greckiego eposu Cyklop Polifem jako pierwszy przygotowuje praprzodka fety, który przewożąc owcze mleko  w skórzanych workach pewnego dnia zauważa, że mleko zsiadło i przybrało stałą formę, a w dodatku świetnie smakowało. Oczywiście ten czas nie jest tak naprawdę do zweryfikowania, ale według różnych odniesień bibliograficznych i naukowych produkcja fety jest znana przynajmniej od tego czasu. Są też pewne zapisy z okresu archaicznego, iż starożytni Grecy produkowali pewien rodzaj fety z mleka owczego, stosując technikę Polifema, ale wówczas feta nazywana była jeszcze serem. 

Pierwsze wzmianki już nie o samym serze, ale o serze feta pojawiły się w czasach bizantyjskich. Włoski podróżnik Pietro Casola, który odwiedził kreteński Heraklion pod koniec XV w. opisał dokładnie produkcję fety oraz jej przechowywanie w solance. Dlatego ser feta tak bardzo kojarzony jest właśnie z Kretą. Dopiero kilka wieków później Grecy zaczęli używać sformułowania „feta” (dosłownie „plaster”), która prawdopodobnie może odnosić się do krojenia sera, jego przechowywania w pojemnikach bądź podawania w formie cienkich plasterków.

Wg przepisu starożytnych Greków fetę wytwarzało się poprzez podgrzewanie na słońcu zbiornika z owczym mlekiem i jak tylko mleko zostało zredukowane, pozostawał miękki twaróg. Następnie ser wyciskało się z pozostałości płynu, przekładało do lnianych worków, które potem wisiały przez kilka dni w cieniu. Potem trzeba pokroić ser na kilka kawałków, dodać soli i trzymać w suchym miejscu przez kolejny dzień.

Fetę  wytwarza się z mleka owczego, ale czasem dodaje się do niej również mleko kozie. Prawodawstwo UE mówi o tym, że tylko sery produkowane w tradycyjny sposób i tylko na niektórych obszarach Grecji i wyspie Lesbos mogą nosić nazwę „feta”. UE nakazuje również, aby w składzie fety było do 30 % mleka koziego by można było mówić o produkcie objętym chronioną nazwą pochodzenia (PDO) i musi ono pochodzić z tego samego obszaru, co mleko owcze. Zakazuje się również zastosowania jakichkolwiek konserwantów i barwników.  Od 2002 roku feta jest produktem o chronionej nazwie pochodzenia.

Od 2002 roku feta jest produktem o chronionej nazwie pochodzenia. Zgodnie z prawem UE feta jest to miękki biały ser z mleka owczego lub mieszanki koziej (nie więcej niż 30%) w którym surowo zabrania się zastosowania jakichkolwiek konserwantów i barwników. Feta jest bardzo odżywczym produktem, który zawiera duże ilości białka, wapnia oraz witaminy A, D, B2. Smak tego sera jest lekko słony i kwaśny.

Feta od początku XX wieku stała się głównym składnikiem kuchni i tradycji greckiej. A warto podkreślić, że Grecy są wierni swoim tradycjom, dlatego feta jest ich dumą. Feta stanowi większą część greckich posiłków. Jest jedzona zarówno na ciepło jak i na zimno, może być przystawką, częścią potrawy jak np. sałatki greckiej, ale może stanowić również danie główne. Jest to produkt szeroko eksportowany i znany na całym świecie. Oczywiście Grecy, pod względem spożycia ilości fety, zajmują zaszczytne pierwsze miejsce wraz z Francuzami.

Zapraszamy Was po oryginalne #greckie fety do naszego sklepu --> Oryginalne greckie fety